Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
613 postów 4216 komentarzy

Ruch dla Rzeczypospolitej RdR2018.WordPress.com

Ziut - Ruch dla Rzeczypospolitej - ----- 11 LISTOPADA STRACIMY NIEPODLEGŁOŚĆ! ----- ---- Przyszedł czas na "Wielki Ruch Listopadowy" / Wygrajmy MYŚLĄC Wspólnie ---- Ziut.NEon24.pl/post/133700,Zamiast-Flagi-Ruch-Listopadowy-Bialo-Czerwona-Kartka

PARADOKSY HISTORII: Wybielacze Hitlera oskarżają Polskę [2]

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Janusz Korwinn Mikke i Szewach Weiss o niemieckich Żydach. / Komentrz pozostawiam słuchaczom >> https://youtu.be/bNakac9miR0

Janusz Korwin Mikke: Ja miałem kochankę, Żydówkę. Profesora. Bardzo znana osoba. Nie będę oczywiście wymieniał z nazwiska. I ono mówiła mi tak:

To bardzo dobrze, że Niemcy wymordowali tych wszystkich chasydów, tych wszystkich tych, tych wszystkich ... . To my, Ashkenazim jesteśmy, ... to my jesteśmy ten naród żydowski.

<>

 

- Czym jest syjonizm?

Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych 3379, przyjęta w dniu 10 listopada 1975 roku w głosowaniu 72 do 35 (przy 32 wstrzymujących się), "określiła że syjonizm jest formą rasizmu i dyskryminacji rasowej". Głosowanie odbyło się około roku po UNGA 3237 gdzie ONZ przyznała Organizacji Wyzwolenia Palestyny "status obserwatora", oraz po przemówieniu Jasera Arafata do Zgromadzenia Ogólnego w listopadzie 1974 r. nazywanego tzw. "gałązką oliwną". - Oprócz krajów arabskich i islamskich uchwała została podjęta przy wsparciu bloku sowieckiego.

- Uchwła, że "syjonizm jest formą rasizmu i dyskryminacji rasowej" zawarta w uchwale 3379, jako jedyna uchwała w historii ONZ, została odwołana w 1991 roku rezolucją ONZ 46/86.

United Nations General Assembly Resolution 3379, adopted on 10 November 1975 by a vote of 72 to 35 (with 32 abstentions), "determine[d] that Zionism is a form of racism and racial discrimination". The vote took place approximately one year after UNGA 3237 granted the PLO "observer status", following PLO president Yasser Arafat's "olive branch" speech to the General Assembly in November 1974. The resolution was passed with the support of the Soviet bloc and other then Soviet-aligned nations, in addition to the Arab and Muslim majority countries.

The determination that "Zionism is a form of racism and racial discrimination", contained in the resolution, was revoked in 1991 with UN General Assembly Resolution 46/86.[1]
> https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_General_Assembly_Resolution_3379
 

//m.neon24.pl/9d95e3235389d98845189e139739928e,0,0.jpg

//m.neon24.pl/9eb7f364676d6e6eeff755a297b52e4b,0,0.jpg

//m.neon24.pl/eb28c4e581d01b1cfd6c93d123fa9f33,0,0.jpg

//m.neon24.pl/763c6392027daa778da57aded164dc69,0,0.jpg

//m.neon24.pl/083d5246d7e8f14dc056b1c6f93533af,0,0.jpg

//m.neon24.pl/00bd4d5298f3c78247671dfb7ed61195,0,0.jpg

<>

Syjonizm i III Rzesza – Mark Weber

 

Aktualizacja: 2018-03-7 9:36 pm 

Dodano: 2012-02-12 9:36 pm

Na początku 1935 r., statek pasażerski płynący do Hajfy w Palestynie opuścił niemiecki port Bremerhaven. Na sterburcie, hebrajskimi literami wypisana była nazwa statku – „Tel Awiw” – a na maszcie powiewała flaga ze swastyką. Mimo że statek był w posiadaniu syjonistów, kapitan był członkiem partii narodowosocjalistycznej. Wiele lat później, jeden z pasażerów przebywających na pokładzie, przypomniał tę kombinację jako „metapsychiczny absurd”.(1) Absurd czy nie, jest to scena z mało znanego rozdziału historii: szeroko zakrojonej współpracy między syjonistami a III Rzeszą pod przewodnictwem Hitlera.

Wspólne cele

Po latach, ludzie w wielu krajach borykają się z „kwestią żydowską” tj. z pytaniem o właściwą rolę żydów w nieżydowskim społeczeństwie. W latach 30. XX w., syjoniści żydowscy i niemieccy narodowisocjaliści mieli podobny pogląd na rozwiązanie tej kłopotliwej kwestii. Zgadzali się, że żydzi i Niemcy są zupełnie innymi narodami i że żydzi nie są częścią Niemiec. Zatem żydzi mieszkający w Rzeszy nie są „Niemcami wyznającymi judaizm”, ale raczej członkami oddzielnej społeczności. Syjonizm (żydowski nacjonalizm) implikował także obowiązek wobec syjonistycznych żydów do przesiedlenia się do Palestyny – „żydowskiej ojczyzny”. Potrafili uparcie obstawać przy twierdzeniu, że są szczerymi syjonistami, a jednocześnie domagać się równych praw w Niemczech i jakimkolwiek innym „zagranicznym” kraju

Pamiątkowa moneta wypuszczona przez wpływowy berliński dziennik “Der Angriff”

Porozumienie transferowe

Centralnym punktem współpracy niemiecko – syjonistycznej w czasach Hitlera było porozumienie transferowe, pakt umożliwiający dziesiątkom tysięcy niemieckich żydów migrować do Palestyny z całym swoim majątkiem. Porozumienie, zwane także Haavara (z hebrajskiego „transfer”), zostało zawarte w sierpniu 1933 r. w czasie rozmów między niemieckimi oficjelami a Chaimem Arlosoroffem, sekretarzem Agencji Żydowskiej oraz palestyńskim centrum Światowej Organizacji Syjonistycznej.(32)

Dzięki tej niezwykłej umowie każdy żyd mógł złożyć pieniądze na specjalne konto w Niemczech. Pieniądze były używane na zakup towarów niemieckiej produkcji – narzędzi rolniczych, materiałów budowlanych, pomp, nawozów oraz wielu innych eksportowanych następnie do Palestyny i sprzedawanych w Tell Awiwie przez żydowską spółkę. Dochód ze sprzedaży przekazywany był żydowskim imigrantom przybywającym do Palestyny w proporcji odpowiedniej do depozytu złożonego w Niemczech. Niemieckie dobra spływały do Palestyny poprzez porozumienie Haavara; w krótkim czasie doszło do tego porozumienie handlowe na podstawie którego palestyńskie pomarańcze były wymieniane na pochodzące z Niemiec drewno budowlane, samochody, maszyny rolnicze i inne produkty. Zatem porozumienie służyło syjonistom pomocą jako wsparcie żydowskich osadników w Palestynie oraz w przenoszeniu tam kapitałów żydowskich, a równocześnie służyło Niemcom, którzy chcieli pozbyć się ze swojego kraju niechcianej, obcej grupy obywateli.

Delegaci na kongres syjonistyczny w Pradze w 1933 r. żywiołowo debatowali o zaletach porozumienia. Kilku obawiało się, że pakt podkopie międzynarodowy żydowski bojkot ekonomiczny wymierzony w Niemcy. Jednak syjonistyczni oficjele uspokoili kongres. Sam Cohen, kluczowa figura stojąca za porozumieniem Haavara, podkreślał, że porozumienie nie jest ekonomicznie korzystne dla Niemiec. Arthur Ruppin, specjalista emigracyjny z Organizacji Syjonistycznej który pomagał negocjować pakt, spuentował, że „porozumienie transferowe w żaden sposób nie zakłóci bojkotu, dopóki żadna nowa waluta nie wpłynie do Niemiec jako jego rezultat…”(33) Na spotkaniu kongresu syjonistycznego w Szwajcarii w 1935 r. większość uczestników zaaprobowała umowę. W 1936 r. Agencja Żydowska (syjonistyczny „rząd cieni” w Palestynie) przejęła kontrolę nad Ha’avarą, która w wyniku drugiej wojny światowej została zapomniana.

Niektórzy niemieccy urzędnicy sprzeciwiali się porozumieniu. Np. Hans Döhle, niemiecki konsul generalny w Jerozolimie, kilka razy ostro je skrytykował w 1937 r. Podkreślał, że przynosi ono straty niemieckiej wymianie handlowej – produkty eksportowane do Palestyny mogłyby być sprzedane gdzie indziej. Monopol Haavary na sprzedaż niemieckich dóbr do Palestyny przez żydowskie spółki słusznie denerwuje niemieckich i arabskich przedsiębiorców. Oficjalne wsparcie Niemiec dla syjonizmu może prowadzić do utraty przez nie rynku w całym arabskim świecie. Rząd brytyjski również był oburzony porozumieniem.(34) W czerwcu 1937 r. wewnętrzny biuletyn niemieckiego ministerstwa spraw zagranicznych odniósł się do „poświęceń w wymianie zagranicznej” które były rezultatem Haavary.(35)

Wewnętrzne memorandum wydane w grudniu 1937 r. przez niemieckie ministerstwo spraw wewnętrznych recenzowało wpływ porozumienia transferowego: „Nie ma wątpliwości, że porozumienie Haavara znacząco przyczyniło się do szybkiego rozwoju Palestyny od 1933 r. Porozumienie ściągnęło do Palestyny nie tylko mnóstwo pieniędzy (z Niemiec!), ale również inteligencką imigrację oraz towary niezbędne do rozwoju przemysłowego.” Główną zaletą paktu, według memorandum, była emigracja dużej części żydów do Palestyny, najlepszego kraju – celu pożądanego przez Niemcy. Jednak dokument wspominał także o poważnych mankamentach o których mówił konsul Döhle i inni. Minister spraw wewnętrznych, kontynuowano w dokumencie, stwierdził, że ujemne strony porozumienia przeważyły już strony dodatnie zatem należy już skończyć z porozumieniem.(36)

Tylko jedna osoba mogła zakończyć kontrowersje. Hitler osobiście w lipcu i wrześniu 1937 r. oraz w styczniu 1938 r. badał problem. Za każdym razem decydował o kontynuowaniu współpracy. Cel jakim było usunięcie żydów z Niemiec, twierdził, niwelował ujemne strony umowy.(37)

Minister finansów Rzeszy pomagał organizować kolejną spółkę transferową International Trade and Investment Agency, zwaną też Intria, dzięki której żydzi z całego świata mogli pomagać niemieckim żydom w emigracji do Palestyny. Prawie 900000 $ zostało przelane poprzez Intria do kieszeni niemieckich żydów w Palestynie.(38) Inne europejskie kraje pragnące wspierać żydowską emigrację zawarły porozumienia z syjonistami wzorowane na Ha’avara. W 1937 r. Polska autoryzowała spółkę transferową Halifin (z hebrajskiego „wymiana”). Późnym latem 1939 r. Czechosłowacja, Rumunia, Węgry i Włochy podpisały podobne umowy. Jednak wybuch wojny we wrześniu 1939 r. zapobiegł wprowadzeniu ich w życie na dużą skalę.(39) [Przypadek? – T. N.]

Osiągnięcia Haavary

Między 1933 a 1941 r. około 60000 niemieckich żydów emigrowało do Palestyny dzięki porozumieniu Ha’avara i innym syjonistyczno – niemieckim porozumieniom; inaczej mówiąc dziesięć procent całej żydowskiej populacji w Niemczech z 1933 r. (Ci niemieccy żydzi stanowili około piętnaście procent żydowskiej populacji Palestyny w 1939 r.) Niektórzy emigranci przenieśli znaczne osobiste bogactwa z Niemiec do Palestyny. Żydowski historyk Edwin Black napisał: „Dla wielu z tych ludzi, szczególnie pod koniec lat 30. XX w., pozwolono transferować repliki ich domów i fabryk – w rzeczy samej niewybredne kopie ich prawdziwego życia.”(40)

Całkowita suma przetransferowana z Niemiec do Palestyny poprzez Ha’avarę między sierpniem 1933 a końcem 1939 r. wyniosła 8.1 miliona funtów lub 139.57 milionów marek niemieckich (ekwiwalent 40 milionów dolarów). Suma uwzględnia 33.9 miliona marek niemieckich (13.8 miliona dolarów) dostarczonych przez Reichsbank w związku z porozumieniem transferowym.(41)

Black oszacował, że do Palestyny mogło wypłynąć dodatkowo 70 milionów dolarów poprzez komercyjne umowy i specjalne międzynarodowe transakcje bankowe. Niemieckie kapitały wywarły wielki wpływ na rozwój powstającego państwa w Palestynie w końcu lat 30. XX w., podsumowuje historyk. Kilka wielkich przemysłowych kompanii zostało zbudowanych dzięki kapitałom pochodzącym z Niemiec, np. wodociągi Mekoroth, czy tekstylna spółka Lodzia. Napływ dóbr i kapitałów Ha’avary, wnioskuje Black, „wywołał ekonomiczny rozkwit żydowskiej Palestyny” i był „nieodzownym czynnikiem utworzenia państwa Izrael.”(42)

Porozumienie Ha’avara wielce przyczyniło się do żydowskiego rozwoju w Palestynie tak więc i bezpośrednio do założenia państwa Izrael. Biuletyn niemieckiego ministerstwa spraw zagranicznych ze stycznia 1939 r. głosił z pewnymi obawami, że „transfer żydowskiej własności z Niemiec (poprzez porozumienie Ha’avara) przyczynił się w niemałym stopniu do budowania państwa żydowskiego w Palestynie.”(43)

Byli oficjele ze spółki Ha’avara w Palestynie podzielali ten pogląd w szczegółowym studium na temat umowy transferowej z 1972 r.: „Ekonomiczna aktywność wywołana poprzez impuls niemieckich kapitałów oraz transferów Haavary do sektora prywatnego i publicznego była najistotniejszym czynnikiem dla rozwoju państwa. Wiele nowych fabryk i przedsiębiorstw założono w żydowskiej Palestynie; także wiele spółek nadzwyczaj ważnych nawet dla dzisiaj ekonomii Izraela zawdzięcza swoje istnienie Haavarze.”(44) Dr Ludwig Pinner, będący urzędnikiem spółki Ha’avary w Tell Awiwie w latach 30. XX w., skomentował później, że nadzwyczaj kompetentni imigranci Ha’avary „zdecydowanie przyczynili się” do ekonomicznego, społecznego, kulturalnego i edukacyjnego rozwoju żydowskiej społeczności w Palestynie.”(45)

Porozumienie transferowe jest najbardziej dalekosiężnym przykładem współpracy Niemiec hitlerowskich i międzynarodowego syjonizmu. Poprzez ten pakt, III Rzesza Hitlera zrobiła więcej niż jakikolwiek inny rząd w latach 30. XX w. dla popierania żydowskiego rozwoju w Palestynie.

Syjoniści oferują Hitlerowi sojusz wojskowy

Na początku stycznia 1941 r. mała lecz ważna organizacja syjonistyczna oficjalnie zaoferowała niemieckim dyplomatom w Bejrucie sojusz wojskowo – polityczny, mimo trwającej wojny. Oferta została złożona przez radykalne, podziemne ugrupowanie „Wojownicy o wolność Izraela”, szerzej znana jako Lehi lub Gang Sterna. Ich lider, Abraham Stern, niedawno zerwał z radykalną Narodową Organizacją Wojskową (Irgun Zvai Leumi) ze względu na Brytyjczyków, którzy co faktycznie zerwali ze wsparciem dalszego osadnictwa w Palestynie. Stern uznawał Brytyjczyków za największych wrogów syjonizmu.

Ta pamiętna propozycja syjonistów „rozwiązania kwestii żydowskiej w Europie przy aktywnym udziale Narodowej Organizacji Wojskowej (Lehi) w wojnie po stronie Niemiec” warta jest zacytowania:(46)

W swoich mowach i oświadczeniach mężowie stanu Niemiec narodowo-socjalistycznych często podkreślają, że Nowy Porządek w Europie wymaga, jako warunku wstępnego, radykalnego rozwiązania kwestii żydowskiej poprzez ewakuację. („Europa wolna od żydów”)

Ewakuacja mas żydowskich z Europy jest warunkiem wstępnym rozwiązania kwestii żydowskiej. Jednakże jedynym sposobem na osiągnięcie tego jest osiedlenie tych mas w ojczyźnie żydów, Palestynie, i założenie żydowskiego państwa w historycznych granicach.

Celem politycznej aktywności i lat walki Izraelskiego Ruchu Wolności i Narodowej Organizacji Wojskowej w Palestynie (Irgun Zvai Leumi) jest rozwiązanie problemu żydowskiego w taki sposób by zupełnie wyzwolić na zawsze żydów.

NOW, która zgadza się z dobrą wolą rządu Rzeszy niemieckiej i jego urzędnikami wobec syjonistycznej aktywności wewnątrz Niemiec i syjonistycznego programu emigracji, podziela pogląd:

1. Wspólne interesy mogą istnieć między Europejskim Nowym Porządkiem opartym na konceptach niemieckich a prawdziwymi aspiracjami narodowymi żydów ucieleśnianymi przez NOW.

2. Możliwa jest kooperacja między Nowymi Niemcami a odnowionym narodowo – folklorowo żydostwem.

3. Założenie historycznego państwa żydowskiego na narodowych i totalitarnych podstawach i związanego sojuszem z Rzeszą niemiecką, będzie stało w interesie Niemiec – umocni niemiecką pozycję na Bliskim Wschodzie.

Na podstawie tych rozważań i pod warunkiem, że rząd Rzeszy niemieckiej uzna narodowe aspiracje Izraelskiego Ruchu Wolności wspominanego powyżej, NOW w Palestynie oferuje swój aktywny udział w działaniach wojennych po stronie Niemiec.

W skład oferty NOW może wchodzić militarna, polityczna i wywiadowcza aktywność wewnątrz Palestyny, a po szczegółowych ustaleniach, również poza Palestyną. Równocześnie żydzi europejscy będą odbywali szkolenie wojskowe i będą z nich tworzone oddziały wojskowe pod przywództwem NOW. Wezmą one udział w operacjach wojennych mających na celu podbicie Palestyny.

Pośredni udział Izraelskiego Ruchu Wolności w Nowym Porządku Europy, już w fazie początkowej wraz z pozytywnie radykalnym rozwiązaniem problemu europejskich żydów, wydatnie zwiększy moralne fundamenty Nowego Porządku w oczach całej ludzkości.

Współpraca Izraelskiego Ruchu Wolności będzie zgodna również z przesłaniem ostatniej przemowy kanclerza Rzeszy niemieckiej, w której zaakcentował iż zetrze każdą koalicję w celu izolowania i zniszczenia Anglii.

Nie zachowała się niemiecka odpowiedź. Jednakże akceptacja tej oferty była bardzo mało prawdopodobna, ponieważ w tym czasie niemiecka polityka była zdecydowanie pro – arabska.(47) Szum uczyniony przez grupę Sterna w celu zawarcia paktu z III Rzeszą, gdy jednocześnie krążyły historie o tym jakoby Hitler eksterminował żydów, dotarł do szerokiej publiczności. Najwyraźniej Stern nie wierzył w te historie lub, w celu utworzenia żydowskiego państwa, wolał współpracować ze śmiertelnym wrogiem swojego ludu.(48)

Yitzhak Shamir był ważnym członkiem Lehi, w czasie gdy ta przedstawiła swoją ofertę. Był on później ministrem spraw zagranicznych Izraela oraz premierem w latach 80. XX w.; z premierostwem na dobre rozstał się w czerwcu 1992 r. Po śmierci Sterna w 1942 r. został szefem operacyjnym Lehi. Shamir zorganizował wiele operacji terrorystycznych, włączając w nie zamordowanie w listopadzie 1944 r. lorda Moyna (brytyjskiego ministra ds. Bliskiego Wschodu) oraz zabójstwo we wrześniu 1948 r. hrabiego Bernadotte (szwedzkiego mediatora z Narodów Zjednoczonych). Po latach, gdy zapytano Shamira o ofertę z 1941 r., potwierdził iż wiedział o propozycji sojuszu z Niemcami wysuniętego przez jego organizację.

Konkluzja

Na przekór pozornej wrogości między reżimem Hitlera a międzynarodowym żydostwem, przez kilka lat interesy żydowskich syjonistów i niemieckich narodowychsocjalistów były ze sobą w koincydencji. We współpracy z syjonistami dla obopólnych celów, dla znalezienia ludzkiego rozwiązania złożonego problemu, III Rzesza była gotowa ponieść wiele poświęceń, nadwątlić relacje z Brytyjczykami oraz rozwścieczyć arabów. Faktycznie w latach 30. XX w. żadne inne państwo nie zrobiło tak wiele dla poparcia żydowsko – syjonistycznych celów jak Niemcy Hitlera.

Dr Mark Weber

Przekład: Tomasz Nowakowski >> //www.bibula.com/?p=51770

Pierwodruk: “Zionism and the Third Reich”, The Journal of Historical Review, July-August 1993 (Vol. 13, No. 4), pages 29–37.

Dostępny na stronie Institute for Historical Review

 

KOMENTARZE

  • Janusz Korwin-Mikke kontra Weiss w "Bez pardonu", odcinek 7
    https://youtu.be/N1QWLQQFtDU
  • Janusz Korwin Mikke o kochance Żydwce,Niemcach i wymordowaniu chasydów
    >> https://youtu.be/bNakac9miR0
  • CZYM JEST SYJONIZM
    - Czym jest syjonizm?

    Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych 3379, przyjęta w dniu 10 listopada 1975 roku w głosowaniu 72 do 35 (przy 32 wstrzymujących się), "określiła że syjonizm jest formą rasizmu i dyskryminacji rasowej". Głosowanie odbyło się około roku po UNGA 3237 gdzie ONZ przyznała Organizacji Wyzwolenia Palestyny "status obserwatora", oraz po przemówieniu Jasera Arafata do Zgromadzenia Ogólnego w listopadzie 1974 r. nazywanego tzw. "gałązką oliwną". - Oprócz krajów arabskich i islamskich uchwała została podjęta przy wsparciu bloku sowieckiego.

    - Uchwła, że "syjonizm jest formą rasizmu i dyskryminacji rasowej" zawarta w uchwale 3379, jako jedyna uchwała w historii ONZ, została odwołana w 1991 roku rezolucją ONZ 46/86.

    United Nations General Assembly Resolution 3379, adopted on 10 November 1975 by a vote of 72 to 35 (with 32 abstentions), "determine[d] that Zionism is a form of racism and racial discrimination". The vote took place approximately one year after UNGA 3237 granted the PLO "observer status", following PLO president Yasser Arafat's "olive branch" speech to the General Assembly in November 1974. The resolution was passed with the support of the Soviet bloc and other then Soviet-aligned nations, in addition to the Arab and Muslim majority countries.

    The determination that "Zionism is a form of racism and racial discrimination", contained in the resolution, was revoked in 1991 with UN General Assembly Resolution 46/86.[1]
    > https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_General_Assembly_Resolution_3379

    To, że Izraelowi na drodze dyplomatycznej udało się "odkręcić" fakty nie znaczy, że "to co było a nie jest" - w odniesieniu do państwa Izrael - "nie pisze się w rejestr".

    Powinno to być szczególnie ważne gdy państwo to, po cichu - przy pomocy Ambasady USA - angażuje się na szkodę Polski,
    >> http://ziut.neon24.pl/post/132412,kaczynski-stereotypowo-o-antysemityzmie-i-antysyjonizmie
  • Syjonizm i III Rzesza – Mark Weber
    Całość z przypisami / Bibula.pl >> http://www.bibula.com/?p=51770

    >> INSTITUTE FOR HISTORICAL REVIEW
    >> Zionism and the Third Reich by Mark Weber
    >> https://www.ihr.org/jhr/v13/v13n4p29_Weber.html

    >> The Film "The Flat" Falls Flat

    >> A highly praised Israeli "documentary" manipulates its audiences
    >> http://www.alternativeinsight.com/The_Flat_Falls_Flat.html

    The Flat Trailer 1 (2012) - Sundance Documentary
    >> https://www.youtube.com/watch?v=Z94u_5qLxXU
    >> https://www.youtube.com/watch?v=BB-3XnRkcRc
  • The Film "The Flat" Falls Flat
    .
    http://m.neon24.pl/249c78408c74c39c7d159a23dacbae4a,0,0.jpg
    .
    >> The Film "The Flat" Falls Flat

    >> A highly praised Israeli "documentary" manipulates its audiences
    >> http://www.alternativeinsight.com/The_Flat_Falls_Flat.html

    The Flat Trailer 1 (2012) - Sundance Documentary
    >> https://www.youtube.com/watch?v=Z94u_5qLxXU
    >> https://www.youtube.com/watch?v=BB-3XnRkcRc
    .
    http://m.neon24.pl/d03bfc28ce837e3b0aff69d4586cb444,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/e8bda29cbf27e7fc8ba7a62d357cd1c7,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/177c1dfd4152a34e69b911c9fa2481ab,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/fdcc58e36ea98175a45b7b761c310b09,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/fd704245161aca3f0b2a76077543efc9,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/112592e0524ad5144d5c72f7e83ec910,0,0.jpg
  • Bartoszewski dla wPolityce.pl: Usunięcie pomnika "czterech śpiących"?
    .
    "Mam dość innych spraw, są obecnie wybory w Niemczech. Ja właśnie wyjeżdżam" >> https://wpolityce.pl/polityka/166481-bartoszewski-dla-wpolitycepl-usuniecie-pomnika-czterech-spiacych-mam-dosc-innych-spraw-sa-obecnie-wybory-w-niemczech-ja-wlasnie-wyjezdzam
    .
    http://m.neon24.pl/420d84b0ca6d4378eb6c20795741ffbb,0,0.jpg
    .
    http://m.neon24.pl/18162383f08732e6c78f026c4c4b277d,0,0.jpg
  • Pułapka na Polskę. Wszystko z powodu Iranu
    .
    Polska znalazła się w trudnej sytuacji. USA chcą, abyśmy bojkotowali Iran, podczas gdy UE stara się utrzymać układ z Teheranem.

    https://wiadomosci.onet.pl/kraj/pulapka-na-polske-wszystko-z-powodu-iranu/xjsvvwh

    W piątek nad Wisłę przyjechali wysłannicy Departamentu Stanu i Departamentu Skarbu Andrew Peek i Marshall S. Billingslea, by wytłumaczyć, czego Biały Dom oczekuje od Polski po tym, gdy zerwał umowę z Iranem o wstrzymaniu programu jądrowego. – Teheran musi zostać poddany maksymalnej presji gospodarczej, aby zrezygnował ze wspierania terroryzmu, agresywnej polityki w Syrii i na Bliskim Wschodzie oraz budowy rakiet balistycznych. Kraje Unii mają w tej sprawie różne zdanie, ale nie może to osłabiać więzi transatlantyckiej, NATO – powiedział "Rzeczpospolitej" Peek.

    Przesłanie jest jasne: wszyscy powinni się przyłączyć do bojkotu Iranu, dla USA to test jedności Zachodu. Tyle że Francja, Niemcy i Wielka Brytania, które są stroną porozumienia z Irańczykami, uważają, że Trump popełnił fundamentalny błąd. – Iran zgodził się na wstrzymanie wzbogacania uranu za korzyści handlowe. Jeśli handlu nie będzie, to po co Teheran miałby się trzymać zobowiązań? To może rozpalić cały Bliski Wschód, gdy w ślad za Irańczykami program jądrowy wznowią Saudyjczycy – mówi "Rzeczpospolitej" wysoki rangą unijny dyplomata.

    W sprawie irańskiej Polska lojalnie stała po stronie Europy. Wplątana w spór o praworządność nie chciała mnożyć konfliktów z Brukselą, zwłaszcza przed negocjacjami w sprawie budżetu UE. Nowelizacja ustawy o IPN wywołała z kolei konflikt z USA w chwili, gdy Amerykanie rozważają wzmocnienie obecności wojskowej w Polsce. Władze próbują więc znaleźć trzecią drogę.

    – Bardzo ważna jest dla nas jedność Unii. To kluczowe w każdej sprawie o tak poważnym znaczeniu. Polska chce ją aktywnie współtworzyć – mówi "Rzeczpospolitej" minister ds. europejskich Konrad Szymański. Ale dodaje: – Chcielibyśmy, aby kroki podejmowane przez Unię nie pogłębiały nadmiernie napięcia w stosunkach z USA.

    Dyplomata z Europy: – Presja Amerykanów na Polskę jest ogromna. Dlatego Polacy chcą być pośrednikiem między Brukselą i Waszyngtonem. Wtedy sprawa się jednak skomplikuje. Amerykańskie gwarancje bezpieczeństwa nie mogą być uzależnione od tego, czy we wszystkim się zgadzamy z USA.
  • The greatest lie ever told - The Holocaust - 2015 Documentary
    https://www.youtube.com/watch?v=mmrHBT5h-BA

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ULUBIENI AUTORZY