Gorące tematy: COVID-NEWS Antypartia Ruch Oporu 2020 Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
843 posty 5294 komentarze

"Głos Polski" Obozu Narodowo Demokratycznego

Ziut Obóz Narodowo Demokratyczny - Przyszedł czas na "Obóz Narodowo Demokratyczny - NOTKA FUNDACYJNA [Founding note] - http://ziut.neon24.pl/post/146369,oboz-narodowo-demokratyczny-zdelegalizowac-onr-i-mw

[447] AMBASADOR IZRAELA o MIENIU BEZSPADKOWYM [Cz.3]

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Żyd do syna w Warszawie: "Synu, to wszystko będzie kiedyś twoje", ... czy na to pozwolimy?

 

TAJNY DO DNIA 1999/09/08  Nr. CIA-RDP8200457R00140008-1

ŹRÓDŁO: Drobny urzędnik Agencji Żydowskiej

1. zawarte zostało porozumienie gospodarcze w sprawie denacjonalizacji mienia żydowskiego w Polsce; porozumienie zostało zawarte między rządem polskim oraz Keren Keyemet  (Jewish National Found).

2. Uważa się, że beneficjentami porozumienia będą Keren Kayemet i Uniwersytet Hebrajski. Instytucje te rzekomo podjęły się zadania rejestracji nieruchomości zgodnie z dwiema kategoriami przewidzianymi w umowie; posiadłości należące obecnie do Żydów w Palestynie i posiadłości Żydów, którzy zginęli w Polsce [czyli za mienie bezdziedziczne z obecnej ustawy "447 JUST"]

3. Lucsan Horowic z Ministerstwa Handlu i Przemysłu oraz Izaak Gruenbaum, szef Departamentu Pracy Agencji Żydowskiej, rzekomo prowadzili negocjacje, które zostały wyraźnie zainicjowane przez Greunbauma, gdy odwiedził Polskę w czerwcu i lipcu 1947 r. Wierzy się, że Gruenbaum miał wyjechać z Polski do Szwajcarii, aby kontynuować negocjacje  i znaleźć dyskretną formę transferu środków na odszkodowania   za przedmiotowe nieruchomości.  25X1X6 [...]

 

<>

 

 

 

RAPORT 447 [Cz.3]

DENATIONALIZATION OF JEWISH-OWNED PROPERTY

 

 

W sierpniu 2017 r., w związku z najnowszymi osiągnięciami w zakresie działań podejmowanych w szerokim spektrum zagadnień po Holokauście, zlikwidowany został, po prawie ośmiu latach jego istnienia, Europejski Instytut Dziedzictwa Shoah ( the European Shoah Legacy Institute - ESLI). okazało się, że usługi ESLI tej organizacji nie są już poszukiwane. Powodów likwidacji ESLI mogło być kilka: od perspektywy i w efekcie uchwalenia przez USA ustawy “447 JAST”, do tego, że Europejski Instytut Dziedzictwa Shoah posiadł wiedzę, która w nowych okolicznościach “strategom odzysku mienia” mogła się wydawać, lub jest, zbędna. Poniżej można zobaczyć wyciąg z angielskojęzycznej wersji dokumentów ESLI na temat Polski, wraz z tłumaczenie najważniejszych części tego dokumentu.

 

 

“Prawo uchwalone bezpośrednio po II wojnie światowej przez nowo zainstalowany polski reżim komunistyczny dały polskim Żydom i innym grupom, które były celem Holokaustu, dziesięcioletni okres, aby mogli oni odzyskać swoje mienie skonfiskowane podczas okupacji niemieckiej. Po 10 latach nieruchomości stały się własnością Państwa Polskiego. W przypadku polskich Żydów wpływ ustawodawstwa może być niewielki, ponieważ 90% zginęło w czasie Holokaustu, wielu innych opuściło kraj, aby nigdy nie wrócić, a innym, którzy zostali, grożono, gdyby próbowali odzyskać swoją własność. Wszystko, co zostało zwrócone zgodnie z ustawodawstwem lat czterdziestych, wkrótce zostało poddane drugiej fali powszechnych konfiskat.”/KONIEC CYTATU /  

Powyższy fragment raportu byłego już Europejskiego Instytutu Dziedzictwa Shoah ( the European Shoah Legacy Institute) jest bardzo ważny z kilku powodów. Głównym, najważniejszym powodem jest fakt, że jest to dowód na to, że główni “stratedzy odzysku mienia” pożydowskiego w Polsce wiedzieli, a więc powinni wiedzieć i teraz, co się działo i jaka była sytuacja w Polsce, w latach 40-stych XX wieku,
 

a więc to samo powinno się znaleźć w amerykańskim raporcie

Departamentu Stanu w związku z ustawą “447 JUST”.


*Fragment zawiera też pewne nad interpretacje, ale o nich w dalszej części analizy.

 

 

“Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich [Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87] (który zastąpił dekret z dnia 6 maja 1945 r. o majątkach opuszczonych i porzuconych Dz.U. 1945 nr 17 poz. 97) (Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich )  został przyjęty w celu uporządkowania sytuacji nieruchomości w rozdartej wojną Polsce, gdzie wielu właścicieli nieruchomości zginęło lub opuściło kraj.

Prawo majątkowe z 1946 r. Regulowało nieruchomości właścicieli, których w wyniku wojny nie udało się zidentyfikować. Dało to tym właścicielom nieruchomości określony okres czasu - 10 lat od jego uchwalenia - na odzyskanie utraconego mienia. W powojennej Polsce bezdomne ofiary wojny i ludzie przymusowo wysiedleni z byłego polskiego Wschodu, tak zwanego terytorium na wschód od Bugu (terytorium utracone przez Polskę pod koniec wojny) potrzebowało mieszkań. W rezultacie rząd komunistyczny uznał dziesięcioletni statut za wystarczający, aby ...

aby właściciele nieruchomości lub ich następcy sprzed drugiej wojny światowej odzyskali swoje mienie. Mienie, do którego nie zgłoszono roszczenia w terminie, zostało przekazane państwu polskiemu (lub zostało zgodnie z prawem przekazane osobom zajmującym nieruchomość).” /  KONIEC CYTATU  /

W tym odpowiednich miejscach angielskich nazw dekretów z 1946 roku wstawione zostały ich poprawne polskie nazwy wraz z dziennikami ustaw w których zostały ogłoszone.  Trzeba w tym miejscu pochwalić Europejski Instytut Dziedzictwa Shoah za bardzo konkretny, oddający “ducha czasu” opis rzeczywistości lat tuż po II Wojnie Światowej wraz z wykazem ustaw odnoszących się do tematu zmian własnościowych mienia nieruchomego w tamtym czasie. Tak jak zostało to wspomniane poprzednio, tak i teraz,

wszystkie te ustawy regulujące sprawę mienia opuszczonego i porzuconego w granicach Polski po II Wojnie Światowej powinno się to znaleźć w amerykańskim raporcie Departamentu Stanu w związku z ustawą “447 JUST”.

W tym miejscu należy się też odnieść do insynuacji przedstawionej na samym początku przez środowiska żydowskie, jakoby Polska, nie uchwalając ustaw reprywatyzacyjnych powinna być  “ postrzegana jako najgorszy przestępca”. W świetle dowodów przedstawionych w dalszej części coś takiego powinno być ścigane z ustawy o IPN jako ubliżające godności Państwa Polskiego.

A teraz najciekawszy fragment raportu Europejskiego Instytutu Dziedzictwa Shoah,

 przypomnijmy, aktualnego na dzień 13 grudnia 2016 roku.

“Nie wiemy, jak wiele nieruchomości zostało zwróconych w ciągu dziesięcioletniego okresu określonego w dekrecie z 1946 r. Dotyczącym nieruchomości poniemieckich i opuszczonych lub nieruchomości zwróconych, jaki procent został zwrócony polskim Żydom.”

- twierdził Europejski Instytut Dziedzictwa Shoah / the European Shoah Legacy Institute  13 grudnia 2016 roku.

 

 <>

 

W związku z tym, że w chwili obecnej mamy rok 2020, a amerykański Departamentu Stanu,  w związku z ustawą “447 JUST”, ma za zadanie określić aktualny stan rzeczy, wydaje się zasadne “roszczenie”, aby ten nowy raport, zgodnie ze stanem faktycznym, wiedzą i prawdą, został uaktualniony, bo …?

Bo jak,nie wiedząc “jak wiele nieruchomości zostało zwróconych w ciągu dziesięcioletniego okresu określonego w dekrecie z 1946 r., dotyczącym nieruchomości poniemieckich i opuszczonych lub nieruchomości zwróconych, [i] jaki procent został zwrócony polskim Żydom.”

jak można ubiegać się restytucję czegokolwiek?

Takie samo pytanie należy zadać stronie podejmującej decyzje o ewentualnej restytucji czegokolwiek w związku z wysuwanymi roszczeniami:

Jak można dokonywać restytucji czegokolwiek, nie wiedząc co już zostało, lub mogło zostać zwrócone na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich [Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87]?

Na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich [Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87], zgodnie z Art.3 ust.3 tego aktu [patrz zrzut na karcie poniżej], Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 1946 r., wydanym w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Administracji Publicznej, Bezpieczeństwa Publicznego, Skarbu, Oświaty, Rolnictwa i Reform Rolnych, Leśnictwa, Przemysłu, Żeglugi i Handlu Zagranicznego, Aprowizacji i Handlu, komunikacji, Poczt i Telegrafów, Odbudowy oraz Ziem Odzyskanych,

określono osoby, których majątek przechodzi na Skarb Państwa,
oraz majątek osób, który nie przechodzi na Skarb Państwa.

 

<>

 

Przypomnijmy, działający od 2010 r. Europejski Instytut Dziedzictwa Shoah, na podstawie aktualnej na dzień 13 grudnia 2016 roku analizy stwierdził: 

 



“Nie wiemy, jak wiele nieruchomości zostało zwróconych w ciągu dziesięcioletniego okresu określonego w dekrecie z 1946 r. Dotyczącym nieruchomości poniemieckich i opuszczonych lub nieruchomości zwróconych, jaki procent został zwrócony polskim Żydom.”

JAK NIE WIEDZĄ TO SKĄD WIEDZĄ, ŻE COŚ SIĘ IM NALEŻY?



Dlatego trzeba zadać pytanie: dlaczego, przez co najmniej 10 lat swojej działalności instytut ten nie sprawdził i nie zbadał co zostało zwróconena podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich [Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87], zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 1946 r. Dz. U. 1946 nr. 28 poz. 182, skoro na podstawie tego dekretu i rozporządzenia dokonywano zajęcia nieruchomości, oraz zwrotów i rozliczeń z tymi osobami, których nieruchomości nie przeszły na Skarb Państwa.

* Zaniechanie to skutkuje tym, że roszczeniodawcy zgłaszją o ustawowe przekazanie im, bliżej nieokreślonego jeśli chodzi o przedmiot i wartość, majątku wielkiej wartości, bez zbadania i określenia wartości i słuszności wysuwanych roszczeń wobec Państwa Polskiego.  

 

<>

 

Ciekawą analizę tego problemu można znaleźć w pracy byłego dyrektora Muzeum POLIN, prof. Dariusza Stoli, pod tytułem:  POLSKA DEBATA ws. HOLOKAUSTU i RESTYTUCJI MIENIA

 

 

Na stronie 244 opracowania prof. Dariusz Stoli można przeczytać:

“Po wojnie wielu z tych  [Żydów], którzy powrócili do Polski, osiedliło się na nowo pozyskanych terytoriach zachodnich, głównie na Śląsku, otrzymując rekompensatę materialną na takich samych zasadach jak polscy przesiedleńcy ze Wschodu. Tak więc w przypadku, gdy nie otrzymali żadnej rekompensaty lub otrzymali niewystarczającą rekompensatę w czasach reżimu komunistycznego, od 1989 r. żydowscy mieszkańcy dawnej Polski Wschodniej i ich spadkobiercymogą mieć roszczenia podobne do niezadowolonych polskich przesiedleńców i mogą ubiegać się o odszkodowanie od rządu Polski, a nie rządów ukraińskiego, białoruskiego lub litewskiego.” / KONIEC CYTATU /    

    Czytając powyższe, ni można odnieść wrażenia, że “W miarę [patrzenia], apetyty [na profity z restytucji] rosną.”

Czy istnieje coś takiego jak “mienie zaburzańskie ofiar Holokaustu”dowiedzielibyśmy się, lub dowiemy się w niezależnych sądach, gdyby ustawa o restytucji mienia bezspadkowego została przyjęta przez polski Sejm, która zgodnie z wolą roszczeniodawców spadkobiercami mienia bezspadkowego w Polsce.

 

 

Na tym jednak nie koniec, w dalszej części opracowania prof. Stola pisze:

“Kolejnym czynnikiem w złożonym pytaniu dotyczącym polskiej restytucji są konsekwencje wielkich zmian terytorialnych po wojnie. [Polska] straciła prawie połowę swojego przedwojennego terytorium na rzecz ZSRR i nabyła duże obszary, które w 1938 r. Należały do Niemiec i Wolnego Miasta Danzing (Gdańska), które stanowią dziś trzecią część Polski”   / KONIEC CYTATU /

<> 

W tym miejscu, MAJĄC NA UWADZE EKSPERTYZĘ PROF. STOLI,  nie sposób nie wspomnieć o czymś dawno zapomnianym: 28 kwietnia 1946 r. uchwalono ustawę o obywatelstwie Państwa Polskiego osób narodowości polskiej zamieszkałych na obszarze ziem odzyskanych, uzupełnionej DEKRETEM z dnia 22 października 1947 roku o obywatelstwie Państwa Polskiego osób narodowości polskiej zamieszkałych na obszarze b. Wolnego Miasta Gdańska, w którym to dekrecie czytamy:

Art.2 Osoby, które nie poddały się weryfikacji [a więc takie, które nie udowodniły swojej polskiej narodowości Art.1] przed komisją weryfikacyjną z przyczyn zasługujących na uwzględnienie, mogą ubiegać się o stwierdzenie narodowości polskiej przez władzę administracji ogólnej I instancji ostatniego ich miejsca zamieszkania. 

Art. 3 Weryfikacja dokonana w stosunku do mieszkańców byłego Wolnego Miasta Gdańska przed wejściem w życie dekretu niniejszego według zasad ustawy z dnia 28 kwietnia 1946 roku o obywatelstwie Państwa Polskiego [...] uważa jest za dokonaną zgodnie z przepisami art. 1  chociażby zamieszkali oni na obszarze Wolnego Miasta Gdańska dopiero po dniu 31 sierpnia 1939 r.

 

 <<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>


 

DLACZEGO SPRAWA OBYWATELSTWA POLSKIEGO BYŁA WAŻNA?



W realiach Polski lat 40-stych powodem pożądania posiadania obywatelstwa polskiego była nie tylko możliwość zamieszkania na terytorium Polski. Dla wielu osób, szczególnie tych posiadających jakieś nieruchomości na terenach tzw. Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska, lub chcących je tam pozyskać, uzyskanie prawa do obywatelstwa polskiego było jedynym sposobem ochrony posiadanego tam mienia przed jego przejęciem na Skarb Państwa i / lub pozyskania tam mienia pozostawionego przez wysiedlonych stamtąd etnicznych Niemców. ***

*** Patrz na zamieszczony wcześniej zrzut z: wypisem z dekretu z dnia 8 marca 1946 r. Dz. U. 1946 nr.13 poz. 87  - Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich, oraz Dz. U. 1946 nr. 28 poz. 182 - Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 1946 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Administracji Publicznej, Bezpieczeństwa Publicznego, Skarbu, Oświaty, Rolnictwa i Reform Rolnych, Leśnictwa, Przemysłu, Żeglugi i Handlu Zagranicznego, Aprowizacji i Handlu, Komunikacji, Poczt i Telegrafów, Odbudowy oraz Ziem Odzyskanych - o określeniu osób, których majątek przechodzi na własność Państwa.

 

W 2009 r. PO ZMIENIŁA USTAWĘ O OBYWATELSTWIE POLSKIM

Art. 38 tej ustawy przywrócił stan z 1946 roku

 <>

Jako referencję polecam notkę pod tytułem:

Czy za "pieriestrojką" stał

World Jewish Congress?

>> https://ziut.neon24.pl/post/152632,czy-za-pieriestrojka-stal-world-jewish-congress

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KOMENTARZE

  • Z bolszewicką szczerością - Stanisław Michalkiewicz
    >>> https://youtu.be/yIKCeLuKsWA

    Czy za wszystkim stoją Oni?
    >>> https://youtu.be/MjzHqrnAfxU
  • Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87 - Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich
    ISAP >> http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19460130087
    PDF >> http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19460130087/O/D19460087.pdf
  • Dz.U. 1946 nr 28 poz. 182 -
    Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 1946 r.
    >>> Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 maja 1946 r.
    wydane w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Administracji Publicznej, Bezpieczeństwa Publicznego, Skarbu, Oświaty, Rolnictwa i Reform Rolnych, Leśnictwa, Przemysłu, Żeglugi i Handlu Zagranicznego, Aprowizacji i Handlu, Komunikacji, Poczt i Telegrafów, Odbudowy oraz Ziem Odzyskanych - o określeniu osób, których majątek przechodzi na własność Państwa.
    PDF >>> http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19460280182/O/D19460182.pdf
  • Główny Urząd Likwidacyjny (PRL)
    Główny Urząd Likwidacyjny – urząd państwowy powołany na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 o majątkach opuszczonych i porzuconych.

    Zorganizowany był w formie sieci okręgowych urzędów likwidacyjnych pokrywających swym zasięgiem poszczególne województwa.

    Do zakresu ich działania należało zabezpieczenie, oddawanie w dzierżawę majątków opuszczonych, sporządzanie ich inwentarza i sprzedaż nieruchomości opuszczonych

    >>> https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C5%82%C3%B3wny_Urz%C4%85d_Likwidacyjny_(PRL)

    ORAZ dokonywanie rozliczeń z osobami, którym przywrócono posiadanie majątków opuszczonych

    W ARCHIWACH PAŃSTWOWYCH ZNAJDUJĄ SIĘ AKTA O WSZYSTKICH "PRZYWRÓCONYCH" WŁAŚCICIELOM NIERUCHOMOŚCIACH

    na podstawie - Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich Dz.U. 1946 nr 13 poz. 87 >> http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19460130087

    PDF >> http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19460130087/O/D19460087.pdf
  • Myk polega na tym, że
    na ten tzw. - Skarb Państwa - sieroty po Polsce w atrapie Polski - mają taki sam wpływ jak na zeszłoroczny śnieg.
    Wniosek?
    Powyższe znaczy tyle, że strzyżenie i golenie tubylców jest niczym nie zakłócone - natomiast na owym strzyżeniu piecze się jakieś dodatkowe pieczenie - a jedną z nich może być i taka, iż się udaje, że atrapa Polski po 1989 roku jest nadal Polską w rekach sierot po Polsce.
  • Inny żyd o polskim mieniu
    .
    - https://www.youtube.com/watch?v=2JlqE5UYsa8

    naturalnie bez 5.-kolumny byłoby trudniej.

    - https://pppolsku.wordpress.com/2016/08/07/hala-po/
  • Złóż najważniejszy podpis życia. To duchowy ratunek Polski.
    PETYCJA

    w s. wystąpienia Episkopatu do władz państwowych Rzeczpospolitej Polskiej o koronację Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata na Króla Polski.


    https://www.petycjeonline.com/zo_najwaniejszy_podpis_ycia_to_duchowy_ratunek_polski





    (…)

    - Czeka was ucisk, gdy nie obierzecie Mnie Królem Polski.
    I ucisk będzie taki aż to zrobicie.
    Jeśli tego nie zrobicie – zginiecie.
    Może was zostać nawet mniej niż dziesięć procent.
    - Czyli tyle co teraz Ukraińców w Polsce?
    - Nawet mniej dziecko!

    http://cyprianpolakwiara.blogspot.com/2019/10/22-24-x-2019-upomnienia-pouczenia-czeka.html

OSTATNIE POSTY

więcej

MOJE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ULUBIENI AUTORZY